جلسه نمايش و نقد و بررسي فيلم درباره الي با حضور عوامل برگزار شد.

اصغر فرهادی کارگردان این فیلم در باره روایت در فیلم درباره الی گفت: فیلم با حذف یک لحظه از داستان آغاز می شود و راوی فیلم سعی کرده است تا دانای کل نباشد و به خلوت آدم ها زیاد نفوذ نکند.

وی ادامه داد: اگر در حال تماشای فیلم لحظه ای از فیلم سکته ایجاد شد و برای بیننده سوال پیش بیاید آن لحظه قابل باور است و اگر در لحظه ای تماشاگر اذیت شود و موضوعی را از دست بدهد حق با اوست و جزء ایراد فیلم است.

وی در پاسخ به سوالی درباره بهتر شدن پایان فیلم در صورت حذف پلان کشف جسد الی گفت: حذف این پلان بسیاری کاری راحتی بود. ولی من دوست ندارم تماشاگر سوالش این باشد که سرنوشت الی چه شد و به دنبال پایان فیلم بگردد به نظر من این سوال هیچ گره ای از فیلم باز نمی کند و من به دنبال ایجاد سوال های بزرگتر در فیلم بودم.

وی افزود: در شکل منطقه ای ساختار فیلم اگر پایان را عوض می کردند آن پایان به صورت جز مطرح می شد در حالی که من اعتقاد دارم پایان یک فیلم نقطه آخر شاکله کل فیلم است و باید با سایر نقاط فیلم هماهنگ باشد.

وی ادامه داد: این تجربه را در فیلم هایی دیگر نیز ادامه خواهم داد و تلاش می کنیم که تماشاچی با ابهام از سالن خارج نشود.

فرهادی درباره استفاده از جمله یک پایان تلخ بهتر است از تلخی بی پایان است گفت: این جمله را بعد از مشورت با معادی انتخاب کردم ؛یک ضرب المثل آلمانی است من همیشه از توضیح دادن درباره این جمله اکراه داشتم و دوست داشتم تا تماشاگر با فیلم مانند پازل برخورد بکند و به کشف فیلم بپردازد هدف من این است که بعد از فیلم تماشاچی بتواند در مورد فیلم بیاندیشد و اعتقاد دارم باید حق آزادی اندیشدن را به تماشاگر بدهد و نه اینکه به صورتی القا کند که همان حرفی را که می زنم درست است و از موضوع بالا به مخاطب نگاه کنم لذت دیدن این فیلم زمانی به وجود می آید که افراد درباره خود می اندیشید.

فرهادی در پاسخ به این سوال که آیا در فیلم های خود به دنبال آسیب شناسی مشکلات اجتماعی بوده است و یا به یک طبقه خاص فکر کرده گفت: در زمان ساخت به طبقه اجتماعی خاصی فکر نمی کنم و بیشتربه دنبال این هستم که فضای قصه چه موقعیتی را می طلبد از سویی به این خط کشی های امروز طبقات اجتماعی به چند گروه دسته بندی می کند اعتقاد ندارم و اعتقاد دارم که بعد از انقلاب جابه جایی های زیادی در طبقات اجتماعی صورت گرفته است.

فرهادی درباره بازی بازیگران و شگردهای بازی گرفتن از کودکان گفت: بازی گرفتن از کودکان با بزرگسالان تفاوت بسیاری دارد و باید برای بازی گرفتن بچه ها، بازی کرد به طور مثال در فیلم فضایی را به وجود آوردیم که کودکان حاضر مریلا زارعی و پیمان معادی را به عنوان پدر و مادر واقعی خود قبول کند.سایر بازیگران هم بسیار در فیلم خوب ظاهر شدند و به صورتی بود که در طول فیلمبرداری هیچکدام از بازیگران ابراز خستگی نمی کردند و یا منتظر پایان کار نبودند بلکه از بازی و حضور خود لذت می بردند.

وی در پاسخ به سوالی درباره اسم کامل شخصیت فیلم گفت: اسم الی را هیچگاه در فیلم کامل نگفتیم چون قصد این بود که رازآمیزی و پیچیدگی شخصیت وی حفظ شود.

پیمان معادی فیلمنامه نویس این اثر درباره بازی خود در این فیلم گفت: بعد از چند جلسه دیدار با فرهادی وی اعتقادداشت که یکی از نقش اصلی فیلم که همسر مریلا زارعی بود به شخصیت فیزیک من نزدیک است من خیلی تلاش کردم تا به این شخصیت نزدیک شود.
فرهادی به من گفته بود که دلهره نداشته باش و روزی که شروع کردیم به تمرینات یک دوره دوماهه را گذراندیم و متوجه شدم که می توانم همراه با گروه یک نقطه تازه ای را طی کنم.

معادی اضافه کرد : بعضی از صحنه های فیلم مانند صحنه بحث و جدل من و زارعی در آشپزخانه در فیلمنامه وجود نداشت و در زمان فیلمبرداری به ذهن من خطور کرد و با هماهنگی فرهادی اجرا کردیم.